Zondag 22 oktober, opening expositie in Bergen NH .De middag begint met een actie door Belleman en Mors, ondersteund door 'sound design' van Maurice Alberts. Klik hier voor een filmfragment.
Klik hier om de foto's van het werk te bekijken. Albert Wegman neemt het werk van Jan Mors en Hans Belleman als uitgangspunt om een serie vazen te blazen.

Noek Radecker exposeert voor het eerst plat werk. Klik hier om zijn werk te bekijken.

Werk van Hans Belleman is tijdens de expositie aan verandering onderhevig. Klik hier om de beginsituatie te bekijken.

Expositie 22 oktober ruinelaan 31, Bergenn-h. We werken verder aan de serie metamorphosen: alles verandert, niets blijft hetzelfde. Een aantal glazen accubakken gevuld met voorwerpen van ongebakken klei zullen tijdens de openingsperformance met water gevuld worden. Geluiden worden versterkt, vervormd en gedigitaliseerd. Tijdens de expositie zullen we de veranderingen vastleggen en hier vertonen. Als je de expositie wilt bekijken of bij de opening wilt zijn, klik dan hier voor een uitnodiging

Lezing door Jeroen Damen. Lees verder......

Zaterdag 19 augustus. Uitvoering performance "Transformation". Klik hier om de foto's te bekijken

Vrijdag 18 augustus. Het collectief "De Gebroeders van Gent" plaatsen hun glas objecten.

Donderdag 17 augustus. Gewerkt aan de performance die we zaterdag gaan uitvoeren in 't Veld Moerbeek 20, mooie locatie met verrassende architectuur. Hier kun je het een en ander bekijken

14 augustus. Vandaag op het buitenterrein gewerkt. We bouwen vogelhuisjes die dienen als kijkkastjes en fotograferen de oude spullen uit het schuurtje van Jan zijn vader. Spullen die door de tijd zijn ingehaald en naar de rand van de vergetelheid zijn gegleden. Het levert een aantal mooie stillevens op.

9 augustus. Jan Mors neemt het werk "De blinde leidt de blinden" van Brueghel de Oude als inspiratiebron om een 16 luik te schilderen. Eerst wordt de compositie bepaald (2mx8m) en het kippetje wordt in de compositie opgenomen. "Het kippetje is een volger. Het beweegt alleen als er aan het touwtje getrokken wordt. Dat is de link naar het werk "De blinde leidt de blinden". Aldus Jan Mors. Klik hier om een indruk te krijgen van het ontstaansproces.

Op 19 en 20 augustus sluiten Jan Mors en Hans Belleman het project "Kunst en Vliegwerk" 2006 af.
Klik hier om de uitnodigingen te bekijken. Zaterdag 19 augustus om 12 uur performance "Transformatie"

Dinsdag 29 augustus. Metamorphose, niets blijft, alles verandert. In het atelier staan de tot landschappen getransformeerde kippekoppen. Deze foto's dienen als basismateriaal voor de vierluiken met het thema Atlantis (formaat: 200x200cm).

donderdag 17 augustus. Gedicht voor vermoeide vogels. Dit is de titel van de installatie die we vandaag vormgegeven hebben. Als je het gedicht wilt lezen, klik dan hier, om de installatie te bekijken klik hier

maandag 14 augustus. Vandaag gewerkt aan de performance die we zaterdag gaan uitvoeren. Zaterdag 19 augustus starten we met de eerste van een serie performances getiteld "Metamorphosen". Niets blijft, alles verandert. Ook "de kippekoppen" zullen eraan moeten geloven. Als u getuige wilt zijn van de metamorphose van 16 kippekoppen, dan bent u zaterdag welkom (zie uitnodiging hieronder).
U kunt hier een filmpje bekijken van de eerste test opstelling.

Vrijdag 11 augustus. Gewerkt aan het 3-luik "De Hemelvaart". Dit werk bestaat uit 24 luiken van 1x1 meter en is gebaseerd op een plafondschildering van de 17e eeuwse Italiaanse schilder Guido Reni. Als je hier klikt zie je hoe het oorspronkelijke werk er ongeveer heeft uitgezien en als je wilt kun je uit de Methamorphosen van Ovidius het verhaal achter de afbeelding lezen. Bekijk het werk zoals het nu opgesteld staat in de loods te Oude Niedorp. Hier kun je een flash animatie van het drieluik bekijken.

Woensdag 9 augustus. Gezamenlijk verder gewerkt aan de installatie "de Non van Toledo 1934". Dit werk is gebaseerd op het gelijknamige gedicht van Hendrik Marsman. Hieronder een wondermooi citaat uit een artikel van Guus Middag uit de bijlage Boeken van het NRC (Vrijdag 23 juni 2006) dat mijn aandacht vestigde op het gedicht 'de Non van Toledo' van Marsman.

Door Guus Middag
Op internet las ik een gedicht over een non. Het was een spaanse non, zo viel uit de titel af te leiden:'Non (Toledo)' Het leek alsof de dichter haar nog niet zo lang geleden had gezien, en nog vol was van haar verschijning. Zie de opgewonden vakantieverhaaltoon, meteen al in het begin:'Tussen de kloosterzaal en de kathedraal / was een dubbel getralied hek / en achter dat hek zat die non'. Die non? Welke non? 'zij had haast geen tand meer in haar mond,/ haar huid was geel, haar blik ongezond,/ zij was niet wijs en niet gek. 'Als zij niet gek was, waarom zat zij dan achter dat dubbel getraliede hek? Waarschijnlijk toch niet om kaartjes te verkopen.
De dichter had geprobeerd om een gesprek met haar aan te knopen, maar 'het leek wel alsof zij geen spaans verstond, / want op iedere vraag kwam hetzelfde verhaal / half huilend haast door dat hek: / en ik kom hier nooit meer vandaan.'Wat dan te doen als toevallige kathedraaltoerist zonder verdere bevoegdheden? Het is voorstelbaar dat de dichter toen tegen zijn reisgezelschap zei: 'Kom, laten wij gaan, / want dat mens is gek'. Maar toen hij dat zei, leek het opeens wel alsof de non Nederlands verstond en 'keek zij ons plotseling aan met een blik, / alsof er geen God in de hemel bestond / en zij graag haar zaligheid had prijs gegeven'. Een al te gelovige non was zij kennelijk niet. Zij zou volgens de dichter haar eenzame opsluiting graag hebben prijs gegeven óm aan deze kant van het hek te staan / en een uur door dit helse leven te gaan'. Het is een wrang gegeven met een sterke wending aan het slot. De drang naar vrijheid, na 53 jaar leven in een hok, kan iedereen begrijpen. Maar iedereen snapt ook, dat het leven aan deze kant van het hek voor deze non een ware bezoeking moet zijn. Een hel, in vergelijking waarmee haar hok achter de tralies een paradijselijk rustig oord moet zijn, of ze nu een echte non is of niet. Klik hier om enkele foto's van de installatie te bekijken.

Op 19 en 20 augustus sluiten Jan Mors en Hans Belleman het project "Kunst en Vliegwerk" 2006 af.
Klik hier om de uitnodigingen te bekijken. Zaterdag 19 augustus om 12 uur performance "Transformatie"

Deze opdracht is uitgevoerd in het kader van het project "Kunst en Vliegwerk".
Bij deze serie ligt de nadruk op beweging. De foto's zijn in tegenstelling tot de hierboven getoonde serie niet realistisch. Ze zijn eerder vaag, bewogen en onscherp. Ze ver-wijzen naar een wereld die poetisch en verhalend is.

Klik hier om de serie te bekijken.

Als je druk doende bent om archetypische beelden zoals engelen, vogelmensen en halfgoden te verbeelden, dan loop je gerede kans ze tegen het lijf te lopen.
Om twee voorbeelden te noemen:

Je wordt geconfronteerd met iets wat je niet kunt plaatsen; een ambigue ervaring, controversieel in de zin dat het je tegelijkertijd afstoot en aantrekt.

Klik op het plaatje om een mislukte vliegpoging te zien:

Download Quicktime

Klik hier om meer werk te bekijken.

Op zoek naar de meest pretentieloze Ready Made, stuitte Jan Mors op het hieronder gefotografeerde kippetje. Met zijn keuze voor dit anonieme speelgoed object heeft hij een duidelijke bedoeling.
Jan Mors: “De schoonheid van dit kippetje is nog ongezien. Als je het voorttrekt aan zijn touwtje, dan draait het met zijn kop, zijn vleugels gaan omhoog en je hoort een droge klak. Ik wil de schoonheid van dit kippetje onder de aandacht brengen."
Kijkt U eerst maar eens naar de foto’s. Ik heb grootse plannen met dit kippetje.

Zwaartekracht, of beter gezegd, mislukte pogingen om de zwaartkracht te overwinnen, dat is waar het hier letterlijk om draait. In oktober 1960 sprong kunstenaar Yves Klein uit het raam op de eerste verdieping van een Parijse woning. Sindsdien hebben vele kunstenaars de zwaartekracht getart en getrotseerd. Met in het achterhoofd de neergestorte zeppelin, ontwerpt Jan Mors een groot werk van 244x244 cm, waarin het verwrongen geraamte van het machtige luchtschip getransformeerd wordt tot een monument van menselijke hoogmoed die ten val komt. Bekijk hier een kort fragment van een dramatische landing. Door een opkomende zijwind begint het luchtschip plotseling te stijgen. (6 mei 1937)

Jan Mors neemt "Het Gebrekkige Apparaat" als uitgangspunt. Iets dat er uitziet alsof het kan vliegen. "Het Ding" dat hoge verwachtingen schept, maar het uiteindelijk niet waar maakt. Bekijk hier de foto's die dienen als inspiratiebron en de resultaten in wording."Kunst en Vliegwerk" is een Work in Progress waarbij de ontstaansgeschiedenis van een aantal werken gevisualiseerd wordt.

Bekijk hier de foto's die als inspiratie gebruikt zijn.

Bekijk werk.

The Fate of The L19
Het ‘gebrekkige ding’ wordt op doek in ‘vuile’ kleuren vastgelegd. Met hoekige directe vegen en directe lijnen wordt een object geschilderd waarvan de vlakken deels zijn opgevuld.
Het dramatisch effect wordt versterkt door gedemd kleur gebruik en een haast geometrische licht donker verdeling.
Het motief ‘neerstorten’ wordt hier op een dramatische wijze uitgebeeld.
Nog erger, het schilderij is ook narratief, het vertelt een verhaal. Het is geschilderd naar aanleiding van het neerstorten van de L19, een Engels luchtschip dat op 1 februari 1916, met twee haperende motoren boven neutraal Nederland, (Eerste Wereld Oorlog 1914 - 1918) volkomen onbestuurbaar op de wind richting zee dreef. Alvorens het in de mistbanken van de Noordzee verdween werd het door Nederlandse militairen beschoten. Van het luchtschip en zijn bemanning is vanaf dat moment niets meer vernomen, tot er flessen aanspoelden langs de Noorse kust.
Een gevuld met een formeel verslag van de kapitein van het luchtschip. Een ander van een van de officieren: twee dagen en twee nachten drijven we nu op het ijskoude water. Geen hulp, God zegene jullie. Een engels vissersschip wilde geen hulp bieden.
Erwin.
Een andere fles bevatte het volgende bericht:
Lieve Ada en moeder. Het is rond elf uur in de ochtend, twee februari. Vanmorgen passeerde een engels vissersschip maar het weigerde hulp. Het was de King Stephen uit Grimsby. De moed zakt mij in de schoenen. Wind begint aan te wakkeren. Ik denk aan jullie.
Hans
Om half twaalf hebben we gebeden en afscheid van elkaar genomen.
Jullie Hans

De vraag is of de schilderijen die in dit stadium gemaakt worden blijven bestaan.Ze missen de gelaagdheid die het werk van Jan Mors meestal kenmerkt, maar de directheid en het dramatische karakter hebben ontegenzeggelijk zeggingskracht. Het zal blijken uit de serie die in de loop van de komende maanden zal ontstaan. We komen er op terug.

Bekijk hier de besproken werken

Andere koek.

"Een schilderij is niet een bouwsel van kleuren en lijnen maar een dier, een nacht, een schreeuw, een mens of dit alles tezamen". Dit is een beroemde zin uit het Manifest van de Experimentele Groep, verwoordt door de schilder Constant. Deze zin herinnert me aan de opdracht om een werk te ma-ken waarin de sfeer van vliegen, vrijheid of vluchten voorop staat. De toets moet vluchtig blijven, waar-door deze ook meewerkt aan de dynamiek die bij vliegen hoort.

Klik hier om het werk van vandaag te bekijken.

Kunnen begrippen als schoonheid en troost nog dienen als motief voor een beeldend kunstenaar? "Ik schilder om de wereld mooier te maken". "Ik schilder om de mensheid te troosten". Ik hoor het tegenwoordig steeds vaker om me heen. Zijn dit de eerste golfjes van een neo-romantische periode, of zit ik er helemaal naast?
Vaak waren mijn motieven minder romantisch.
Irritatie, provocatie, onmatige geldingsdrang en imponeren dienden lange tijd als motor. De laatste tijd schilder ik weer vaker en voel het grote verschil met het snelle computerwerk. Met schilderen lukt het me beter om te verdwijnen, om al schilderend ergens anders neer te strijken, om dauw te drinken, mijn hoofd vol te gieten met landschap wijd en zijd -om met van alles een eigen universum te creeren, eindigend in niet meer dan verf. Voor de zuivere, formele kunst ben ik niet in de wieg gelegd, te dramatisch, te verhalend, te lichtzinnig, te oneerbiedig, want ook in staat om alles weer af te breken. Teveel "Kunst en Vliegwerk" dus. De zoektocht richt zich derhalve op het elimineren van "het teveel", met de heilige opdracht het niet saai te maken. Geen makkelijke opdracht.

Klik hier om de eerste schetsen te bekijken.

In het atelier in Amsterdam beschikken we over printers waarmee we op diverse materialen op groot formaat kunnen printen. De serie "Toeters en Bellen" wordt in de computer ontworpen en zal uiteindelijk bestaan uit een serie van 10 originelen die op de formaten 30x40 en 60x80 cm op aquarelpapier gedrukt zullen worden in beperkte oplagen (50 stuks).

Klik hier om de eerste vijf ontwerpen te bekijken.

Voor de nieuwe collectie Keramiek hebben we nog geen titel, zelfs nog geen werktitel, maar de eerste schetsen kunnen we hieronder tonen. Als basis draaien we een aantal vazen met roodbakkende fijne chamotte klei. Ook in dit project is het ontsteigen aan de zwaartekracht en het spelen met het begrip gebruiksnut een uitgangspunt. In de vaas snijden we decoratieve gaten en we plaatsen ze met de bodem naar boven om te dienen als platvorm om op te steigen.

De eerste schetsen kun je hier bekijken.

Deze opdracht wordt uitgevoerd met als uitgangs-punt om als permanente expositie te dienen in de lobby van een Amsterdams Hotel.

Klik hier om de eerste foto's uit de serie te bekijken.