Februari

Het komend jaar bouwen Belleman en Mors aan het project De Wisselwerking.
De kunstzinnige waarde van dit project schuilt in de volstrekt eigenwijze waarop beide kunstenaars hun persoonlijke indrukken omsmelten tot ‘tijdelijke visioenen in het landschap’. Hun kracht ligt in het bouwen ter plekke, in de eenheid van vormgeving en in de conceptuele benadering.
Kunst wordt pas sterk als ze zeer specifiek is. Het bouwen aan De Wisselwerking is een zoektocht waarbij beide kunstenaars zich meer laten leiden door processen dan door vast omlijnde plannen.
In de loop van 2009 zullen we uitgebreid verslag doen van de ontwikkelingen.

mei

Tijdens tochten door de polder stuiten we op oude houten boten. We besluiten te experimenteren met deze naar de rafelranden van de polder afgedreven stillevens. Jan Mors ontwerpt een "broek" om 'de boel' bij elkaar te houden en op te kunnen takelen. We vullen de boot met slootwater en onderzoeken reflektie en projectie. Onder dit 'bootbeeld' leggen we de resten van een nog verder verrotte boot. Als een echo in de tijd. Klik links op de foto voor een eerste impressie.

mei

De verhouding met dieren in de polder is anders dan die in de stad. Vanzelfsprekender. Een stadse hond heeft een totaal ander leven dan een hond op de boerderij. We raken gefascineerd door de relatie mens-dier en door het dierlijke in de mens en het menselijke in het dier. Op kleine schaal experimenteren we met wonen. Wat is het verschil tussen wonen in een nest, een stal of in een stal ingericht als woonkamer? Vandaag stapelen we oude kisten en bouwen puur intuitief een broedtoren. Bekijk de foto's door te klikken op de foto links naast deze tekst.

juni

Het visuele verschil tussen stad en platteland wordt steeds groter. De stedelijke ruimten worden meer en meer gekenmerkt door alomtegenwoordige computernetwerken en nieuwe vertoningtechnologieën die het aanzicht van de stedelijke leefruimten, zeker bij avond, transformeren tot ware lichtshows. In de polder lijkt dit (nog) ver weg. Belleman en Mors hebben een poging gedaan om de tijd te vangen in de ribben van een 6 meter grote kubus. Hun geluidsinstallatie verwijst zowel naar het oude, vergankelijke als naar het verre, nieuwe, nog ongeborene. Klik op de foto links om een visuele impressie te bekijken van "De Vloeibare Tijd"

juni

Historische plek, de Mijzenpolder. We plaatsen de kubus op een denkbeeldige lijn tussen de kerktorens van Ursem en Schermerhorn. Kerktorens vertellen oude verhalen en poldergeluiden roepen herinneringen op. We hebben weer een magische plek getraceerd. Met behulp van onze verbeelding zullen we de Mijzenpolder ook dit jaar weer laten borrelen. Klik voor een visuele impressie op het fotootje links.

juni

Vandaag plaatsen we de boot in de kubus. De boot als voertuig voor de mytische kleifiguur die gedurende het festival weer zal oplossen in het water van De Mijzen. Klik links voor een impressie.

juni

We bouwen van zwarte aarde uit de polder een mensfiguur en geven het beeld een huid van witte klei. Vervolgens vullen we de boot met water. In twee dagen tijd lost de figuur op en keert terug naar de aarde. Vrijdag 3 juli om 19.30 uur starten we de installatie met een korte performance. Wees Welkom! Dit jaar staat de installatie in het teken van vergankelijkheid, met in de hoofdrol de Mijzenpolder die maar weinig verandert, bijna wreed onverschillig elke dag zijn eigen sfeer uitstraalt en er nog lang zal zijn, ook nog als wij al lang weer opgelost zijn in het eeuwige niets. Klik links voor het bekijken van de foto's.

juni

Boer Robert Groot brengt aarde en drukt met zacht geweld de tweede en derde kubus de aarde in. We verbeelden de tijd door de beelden te laten wegzakken. Verzakken, vervagen, verrotten. Het zijn tekens van de tijd. Klik voor foto's links op de kleine foto.

juni

Hoewel het s'middags onweerde en regende, klaarde het tegen de avond op. We hadden het mooiste weer van de wereld tijdens de performance. Zondagavond rond 11 uur rituele afvaart van de Mijzermummie. Wees welkom. Klik links voor een impressie

juni

s'Morgens vroeg in de Mijzerpolder. We troffen het. Bijna windstil en trage witte wieven trokken over de velden. De poldervrouwen speelden en zongen in een zeldzaam mooi decor. Klik op de foto links voor een impressie. S'avonds in de polder bracht cellist Rene Berman een ode aan de Mijzermummie. Klik hier om een filmpje te bekijken.

juni

De laatste dag. S'avonds om 11 uur nemen we afscheid van de golem . Aarde, water en vuur voelen zich in hun element in de Mijzerpolder. Wij ook, dankzij de samenwerking met de gastvrije boeren. Klik op de foto hiernaast voor een impressie en klik hier voor een video filmpje. De muziek, Chona, bij de installatie is hier te downloaden.